Kalbaryo ng Kawalang Katarungan, inilunsad ng FIND

Inilunsad ng FIND (Families of Victims of Involuntary Disappearance) ang taunang Kalbaryo ng Kawalang Katarungan (KKK) sa Bantayog ng mga Bayani sa Quezon Avenue nitong Abril 16, 2014, Myerkules, mula ika-9 ng umaga hanggang ika-12 ng tanghali.

Naging tagapagsalita rito sina Nilda Lagman-Sevilla ng FIND, at ang mga kinatawan ng iba't ibang sektor, na sina Jo-Ann Maglipon para sa isyu ng mga mamamahayag, Ka Leody de Guzman ng BMP para sa isyu ng manggagawa, Ka Val Vibal ng Aniban ng Manggagawa sa Agrikultura (AMA) para sa isyu ng magbubukid, Tita Flor Santos ng Sanlakas para sa isyu ng maralita, Atty. Sunga para sa isyung legal at karapatang pantao, Sunshine Serrano ng Task Force Detainees of the Philippines (TFDP) para sa isyu ng kabataan, at Ms. Carol para sa isyu ng kababaihan.Binasa rin dito ang nakahandang panalangin ng FIND, at isa sa mga nagbasa ay si Rose Trajano, secretary-general ng Philippine Alliance of Human Rights Advocates (PAHRA). Ang tagapagpadaloy naman ng programa ay si Ka Boyet Itucal ng FIND.

(Ulat at mga litrato ni Greg Bituin Jr.)

Malapitan, ‘di kumikilala sa karapatan at nangha-harass, Koop humiling ng TRO

Press Release

03 February 2014

Contact person:

Mirriam Neri, President of Maypajo Caloocan Public Market Peoples’ Vendors Association

0999-8736696

 Malapitan, ‘di kumikilala sa karapatan

at nangha-harass, Koop humiling ng TRO

ISANG kooperatiba ang naglunsad ng isang “silent protest” sa Hall of Justice ng Kaloocan habang dinidinig ng Regional Trial Court Branch 121 ang kanilang kahilingan para sa isang temporary restraining order (TRO). Kung pagbibigyan ng korte, ang kooperatiba ng mga manininda sa Maypajo public market pa rin ang mamamahala dito kahit na kabaliktaran nito ang gusto ni Mayor Oscar Oca Malapitan.

Magka-kontra ng tindig ang koop at city hall sa usapin ng pamamahala ng palengke. Nagsimula ang sigalot nang sabihan ni Mayor Malapitan ang mga opisyal ng Maypajo Market Multi-Purpose Cooperative (MMMPC) noong ika-2 ng Disyembre na hindi na ire-renew ng city hall ang Memorandum of Agreement (MOA) sa pagitan nila. Balak diumano ni Malapitan na pagandahin ang palengke. Nag-expire ang MOA nung ika-29 ng Enero at tumagal ng 20 taon.

Ang kasunduan ay nalagdaan nung 1994 nung Mayor pa si Macario Assistio.  Ang sentral na usapin dito ay:  Responsable ang koop sa buong pagpapatakbo ng palengke at babayaran na lang nito ang city hall ng upa kada buwan. Sa pagtatapos ng kontrata, umabot  265 libong piso ang upa nito kada buwan.

Ayon sa mga nakapanayam na vendor, mula ng matapos ang MOA ay araw-araw silang ginugulo mula ng mga tauhan ng Department of Public Safety and Traffic Monitoring (DPSTM) sa pamumuno ng isang Larry Castro. Pinipilit ni Castro ang mga may-ari ng mga pwesto na magbayad ng kanilang arawang upa.

Noong ika-31 ng Enero, sa harapan ng maraming mamimili at opisyal ng koop ay sinira ni Castro ang sound system para pigilan ang mga lider nito na manawagan sa kanilang kasapian. Humupa lamang ang tensyon nung dumating ang ilan pulis at SWAT. Ayon sa mga nakasaksi, biglang naging malumanay si Castro.

“Kahit na expire na ang MOA, obligasyon pa rin ng City Hall na kilalanin ang aming karapatan bilang lehitimong kooperatiba at mamamayang nagbabayad ng buwis at nagpapasahod sa kanila. Ayon sa Secksyon 62, Artikulo 7 ng Philippine Cooperative Code, may preferential rights kami at igigiit namin ito. Kaysa bumalik kami sa palengkeng walang sistema at pinatatakbo ng City Hall,” sabi ni Miriam Neri, kasapi ng koop at presidente ng samahan ng mga manininda.

“Mukhang nagka-amnesia na nga si Mayor, matapos niyang makuha ang boto naming sa pangako nigton susuportahan niya ang MMMPC nung siya’y nangangampanya pa lamang,” dagdag pa nito.

Ayon sa mga kasapi ng koop, ang plano ni Mayor Malapitan na hindi na ipagpatuloy ang MOA ay hindi suportado ng anumang pampublikong konsultasyon at dokumento at hindi rin bahagi ng Medium-Term Development Plan ng Lungsod ng Kalookan.

Sa bahagi naman ng City Hall, and kanilang mga hakbang ay suportado ng isang resolusyon ng sangguniang lungsod ng Kaloocan. Ayon sa resolusyon, binibigyan ng otoridad ng konseho asi Mayor Malapitan na umakto para sa kapakanan ng lokal na pamahalaan. Sagot ng MMMPC, inisyu lamang ang resolusyon nung ika-6 lang ng Disyembre pero ika-2 pa lamang ay pinangangalandakan na ni Malapitan ang kanyang planong ‘di pag-renew ng MOA sa koop.###

Coop members seek TRO against Malapitan; Decry harassment, holds “silent protest”

Press Release

03 February 2014

Contact person:

Mirriam Neri, President of Maypajo Caloocan Public Market Peoples’ Vendors Association

0999-8736696

Coop members seek TRO against Malapitan;

Decry harassment, holds “silent protest”

HARASSED market stall owners held a “silent protest” at the grounds of the Caloocan City Hall of Justice as the Regional Trial Court Branch 121 hears their prayer for a temporary restraining order (TRO). If granted by the court, the TRO shall allow the cooperative of the stall owners to continue managing the public market despite Mayor Oscar Malapitan’s opposition.

The market coop and the city government have been at odds on the question of the management of the public market of Maypajo. Controversy stemmed when Mayor Malapitan informed the officials of the Maypajo Market Multi-Purpose Cooperative (MMMPC) that the city government shall no longer renew the Memorandum of Agreement (MOA) last December 2.  Local government’s excuse was that, they plan to renovate the public market.  The MOA expired last January 29 and lasted for twenty years.

The pact between the market coop and the Caloocan City government was signed in 1994 under the then mayor, Macario Assistio. Key provision stipulated in the agreement was: The coop shall have full responsibility for the maintenance of the public market and will compensate the LGU for the rent of the public facility. At the expiration of the agreement, the City Hall collects about 265 thousand pesos from the Maypajo market cooperative monthly.

Market stall owners report that they are being harassed on a daily basis by City Hall officials led by a certain Larry Castro of the Department of Public Safety and Traffic Monitoring (DPSTM). Castro has been forcing stall owners to pay their daily rental obligations.

On the 31^st of January in front of regular market-goers and coop officials, Castro destroyed the coop’s public address system to stop coop officials from addressing its members. The tension only defused when police and several SWAT men arrived in the scene, Castro suddenly turned soft-spoken, witnesses said.

“Despite the expiration of the MOA, it remains an obligation of Malapitan to recognize our protected rights as legitimate cooperative and decent-living taxpayers. Section 62, Article 7 of the Philippine Cooperative Code says that we have preferential rights. We vow to exercise those rights than return to a disorderly, city hall-managed public market,” said Miriam Neri, coop member and vendors association president.

“Mayor Malapitan seems to be suffering from amnesia. This only after he courted our votes on promises that he will support the MMMPC,” she added.

The coop members allege that the decision for the city government to discontinue the MOA with the MMMPC was absent of any public consultation, public document and not even part of the Medium-Term Development Plan of the City.

City Hall claims that they have a city council resolution signed and support of the city councilors. The resolution authorizes Malapitan to act in behalf on the interests of the city government. MMMPC charged that the resolution was only issued on December 6^th but Malapitan has been notifying stall owners as early as the 2^nd of December.###

Ang dapat mabatid ng mga mamamayan ng Maypajo

Ang dapat mabatid ng mga mamamayan ng Maypajo

ANG LAHAT ng namamalengke o kahit mga napapadaan lamang sa Maypajo Market ay may malinaw na napapansin mula ng huling bahagi ng taong 2013, nasaan na yung mga tricycle. Sa biglang tingin, mukhang “umuunlad” ang lugar dahil hindi na ganuong kagulo o katrapik ang mga kalsada sa paligid ng palengke.

Ngunit ang “maunlad na kaayusan” na tinutukoy natin ay bahagi lamang ng isang buong iskema para sa “pagpapaunlad” ng Maypajo at ang arkitekto ng iskemang ito ay walang iba kundi ang Mayor ng lungsod ng Kaloocan, si Mayor Oca Malapitan. Ang pag-aalis ng mga pampublikong sasakyan sa paligid ng palengke ang unang hakbang pa lamang ng City Hall sa layuning tanggalan ng kabuhayan ang mahigit 600 pamilyang umaasa sa kanilang marangal at produktibong pagtitinda sa palengke.

Nitong ika-2 ng Disyembre ng nakaraang taon, ipinaabot ng City Hall na hindi na nito ire-renew ang Memorandum of Agreement (MOA) sa pagitan ng Maypajo Market Multi-Purpose Cooperative at ng City Hall. Ang MOA ay naglalaman ng kasunduan na ang kabuuang pangangalaga at pagpapatakbo ng palengke ay responsibilidad ng kooperatiba sa loob ng dalawangpung taon at organisadong magbabayad na lamang ito ng isang daan at limampung libong piso kada buwan sa City Hall bilang renta sa pwestong inookupahan at kada tatlong taon ay tataas ito ng 10%.

Ang dinahilan ng City Hall kung kung bakit nito ayaw i-renew ay pagagandahin daw ng City Hall ang Maypajo Market. Ano ngayon ang kuneksyon nito sa organisadong pagbabayad ng upa na maayos at dalawang dekada nang ginagawa ng kooperatiba sa binabalak na pagpapaganda sa palengke? WALA! Nasaan ang dokumento o resolusyon ng City Hall gayung ang salaping gagamitin dito ay ang binabayad na buwis ng taumbayan? WALA! Nasaan ang demokratikong proseso ng konsultasyon ng mga taong maapektuhan? WALA! Nasaan ang kabuuang plano para sa proyektong binabanggit? WALA! Nasaan ang iba pang opisyal ng pamahalaang bayan na may kaparehong responsibilidad ng Mayor na kalingain ang kanilang mamamayan? WALA!

Ano ngayon ang maasahan natin kay Mayor sa mga susunod na taon kung ngayon pa lamang ay ganito na ang trato niya sa kabuhayan at karapatan ng mamamayang kanyang sinumpaang pagsisilbihan?

Kung papatulan naman natin ang katwiran na “pagagandahin” nila ang palengke ng Maypajo, ano ang silbi ng kagandahan sa gutom na mamamayan? Kung tunay na progreso ang kanilang gusto para sa mga naghahanapbuhay at nakatira sa paligid ng palengke, hindi ba matuturing na progreso ang mahigit animnaraang disenteng naghahanapbuhay, regular na nagbabayad ng buwis, at maayos na binubuhay ang kanilang pamilya?

Kung tutuusin, kabaliktaran ng progreso ang binabalak ni Mayor Malapitan dahil ang hindi pagre-renew sa MOA ng City Hall at Kooperatiba ay mangangahulugan na sinesentensyahan ni Mayor ng kamatayan ang kabuhayan ng daan-daang pamilya. Ang mabigat pa dito, kahit na gumagawa ng paraan ang mga stall owner, gaya ng pagpapadala ng pormal na sulat na humihingi ng konsiderasyon sa desisyon ni Mayor, ay nag-iipon lamang ng alikabok sa Office of the Mayor at hindi inaaksyunan. Kahit simpleng dialogo ay pinagkakait pa sa atin.

Kung ganito kakrudo ang ginagawa ng City Hall at ganito ang tinatayang epekto ng plano nila, bakit disidido si Mayor na alisan ng kabuhayan ang mga manininda?

Ang Maypajo market ay may sukat na 8,000 square meters at matatagpuan sa isang estrahetikong lokasyon sa pagitan ng Divisoria at Monumento. Milyon-milyon ang market value nito kung ito’y ibebenta at tiyak na hindi palalagpasin ng mga dambuhalang negosyante ang pagkakataon na magtayo ng kanilang sariling negosyo sa pwesto ng palengke. Hahayaan tayong magutom ni Mayor, matuwa lang ang mga negosyanteng kasingganid niya. Mas mahalaga sa mga pulitiko ang interes ng mga kapitalista kaysa ang malawak na mamamayang nagtiwala sa kanilang adhikain.

Kung laway na laway na ang mga negosyante, lalo namang pinag-iigihan ng mga pulitikong alipores nila na gamitin ang impluwensiya ng kanilang opisina at buong arsenal ng gobyerno para matiyak lamang na masunod ang kagustuhan nila. Nitong nagdaang linggo lamang ay pwersahang dinemolis ng lokal na pamahalaan ng Quezon City ang Manila Seedling Bank na pag-aari naman ng isang foundation.

Hindi na lalayo dito ang maari nating sapitin kung hindi tayo kikilos sa lalong madaling panahon para hadlangan ang maitim na balak ng mga taga-City Hall. Higit sa lahat kailangan nating gawing solido ang ating pagkakaisa at sama-samang kumikilos sa iisang direksyon para maani pa natin ang suporta ng lahat ng mamamayan ng Kalookan. Ang pagkakaisa rin ang mismong susi para mapagtagumpayan natin ang panggigipit na ginagawa ng City Hall sa atin.

I-renew ang MOA sa pagitan ng Maypajo Market Multi-Purpose Cooperative at City Hall!

Labanan ang panggipit ni Mayor Malapitan sa mga vendor ng Maypajo market!

MAYPAJO CALOOCAN CITY PUBLIC MARKET
PEOPLE’S VENDORS ASSOCIATION, INC.

Itigil ang demolisyon sa San Dionisio

ITIGIL ANG DEMOLISYON SA SAN DIONISIO!

Kami ang SAMAHANG MAGKAKAPITBAHAY SA SAN DIONISIO MUNTINLUPA INC. na binubuo ng 90 pamilya. Rehistrado kami sa SEC. Dinemolis ang aming mga tirahan nitong January 15, 2014.

Nagkaroon ng pre-demolition conference noong Oct. 29, 2013 pero hindi kami nakasama sa paghaharap na iyon, yung kabilang samahan ang nakadalo. Nagpatawag ang UPAO sa aming mga legal na opisyales ng meeting noong Nov. 8 2013 sa Mang Inong’s Restaurant kaharap sina Atty. Alita Ramirez ng UPAO at Ms. Virgie Abrinia, kasama rin si Atty. Rogelio. Kami ay inalok ni Atty. Ramirez na tanggapin na lang namin ang P400,000.00 at kusa kaming aalis sa lugar at walang relokasyon na ibibigay para sa amin. Hindi raw obligasyon ng may-ari ng lupa ang kami ay i-relocate. Wala raw selective demolition na mangyayari pero ang nangyari noong January 15, 2014 ay selective demolition dahil may natirang 5 families na hindi kasali sa demolition. Nakipag-set kami ng Appointment kay Mayor Jimmy Fresnedi noong Nov. 19, 2013 kasama si Kap. Celso Dioko.

Hands-off na daw si Mayor sa usapin ng lupa sa amin. Hindi raw siya nabigyan ng kopya tungkol sa demolisyon sa amin. Ayaw daw niyang magpagamit pa. Tinanong kami ni Mayor kung ano ang maitutulong niya sa amin at nabanggit namin ang tungkol sa Nov. 30, 2013 na plano ni Atty. Rogelio na demolition dito sa amin. Kinausap namin si Mayor na kung pwede ay tulungan muna kami na huwag munang mag-demolish hanggang hindi pa natatapos ang March 2014. Nagsabi si Mayor na kakausapin daw niya ang Sheriff na i-hold muna ang demolition. Kami naman ay naniwala sa salita ni Mayor sa amin. Bagamat verbal lang ang pangako ni Mayor ay umasa kami na kami ay mapagbigyan hanggang March man lamang.

Unahin ang relokasyon, hindi demolisyon! Tiyakin ang kapakanan ng mga bata at kababaihan! Negosasyon, hindi demolisyon!

Hinihingi namin ang tulong ng ating Mayor Fresnedi na matiyak na ang kanyang mga mamamayan ay magkaroon ng sapat na relokasyon!

Maralita ng Muntinlupa, Magkaisa! Ipaglaban ang karapatan sa paninirahan!

SAMAHANG MAGKAKAPITBAHAY
SA SAN DIONISIO MUNTINLUPA INC.

Pahayag ng Kasunduan ng Pagkakaisa (TUGMA Kalikasan)

PAHAYAG

Ng Kasunduan ng Pagkakaisa

Tugon ng Mamamayan para sa Kalikasan (TUGMA Kalikasan)

Sa kadahilanang umaabot na ang kalagayang pangkalikasan ng Lawa ng Laguna at karatig sa sukdulang yugto ng pagkasira at tuluyan na itong mawalan ng buhay;

Sa kadahilanang ang mga mangingisda sa Lawa at kanilang mga komunidad ang nanganganib at dumadanas na ng pagkalusaw bilang isang produktibong sektor;

Sa kadahilang ang mga mamamayan sa ilalim ng isang malaya at demokratikong lipunan ay napapatnubayan ng prinsipyo at karanasan sa hustisya sosyal at karapatang pantao;

Kung Kaya ay Kami ang mga Lumagda sa Kasunduang ito ay buong lugod at sariling kusang pinagtitibay ang Kasunduan ng Pagkakaisa ng Mamamayan para sa Kalikasan hinggil sa mga sumusunod na usapin:

1) Pagsusulong ng pagbabago sa prinsipyo at sistema ng pamamahala sa Lawa ng Laguna at karatig sa pamamagitan ng pagsusulong sa HB 4845 o ng Laguna Lake Conservation Authority na kasalukuyang nakabinbin sa Mababang Kapulungan ng bansa. Ipapawalang bisa ng batas na ito ang RA 4850 (1966) o ang Laguna Lake Development Authority Act. 

Sa pagbuo ng isang bagong ahensyang mangangasiwa sa buong Laguna Lake Region na may angkop na sistema sa pangangalaga at kakayahang ipatupad ang mga batas at programang nakatutok sa proteksyong pangkalikasan at konserbasyong ng Lawa at pagtatangi at pagmamalasakit sa mga maliliit na mga mangingisda at kanilang komunidad na siyang katuwang sa pangangalaga ng Lawa at karatig nito.

Sapul ng maitatag ang LLDA, mag 50 taon sapul 1966, mula sa masagana at malinis na Lawa ay namamatay na ito sa kasalukuyan. Konserbayon at hindi “development” ang solusyon.

2) Pagpapatupad ng probisyon ng RA 8550 o ng Fisheries Code hinggil sa “Fisherfolk Settlements” o “Fishing Villages” at ipatupad ang isinasaad ng EO 841 na inaatasan ang mga lokal na pamahalaan na repasuhin ang kanilang Comprehensive Land Use Plan (CLUP) upang maipaloob sa socialize housing program ang itatalagang “fisherfolk settlements” ng batas.

Hindi humiling ang mga mangingisda ng hindi hanggang sa isinasaad ng batas at prinsipyo ng hustisya sosya. Ang mga mangingisda ay isa sa mga sektor na ang katuwang sa kanilang kabuhayan ay ang kalikasan – sila na pinakamaliit ang ambag sa pagkamatay ng Lawa at inaasahan sa proteksyon nito ay ngayon ang nalalagay sa panganib na malusaw at mawalan ng kanilang kabuhayan. 

Marapat lamang sa gayon na mabigyan ng karampatang solusyon ang mga suliraning kanilang kinaharap kabilang ang usapin ng kanilang pang-ekonomiya, panlipunan at pangkulturang seguridad.

3) Muling pagsukat sa 12.5 metrong baybayin o shoreline na inaangkin ng LLDA, na siyang gagamiting batayan sa magiging gamit at paggagamitan ng naturang libu-libong ektaryang shoreline ng Laguna Lake.

4) Pagpapalakas sa mga pananaliksik hinggil sa mga pararaan kung paano mapapanumbalik ang Lawa sa kung hindi man sa orihinal nitong estado ay kahit na malapit na dating malusog, malinis at malalim na katangian nito. Ang usaping ekolohiya ay usapin din ng syensya ng buhay.

5) Pagpapalakas sa kapangyarihan ng mga mamamayan at mga mekanismo ng partisipasyon ng mga mamamayan sa pamamahala lalo na sa mga usaping may kinalaman sa pangangalaga ng Lawa, kaligtasan ng mamamayan at pangangasiwa sa kaban at yaman ng bayan. Marapat lamang na ang mga samahan ng mga mamamayan at kanilang mga komunidad ay maging malakas at nakahanda sa anumang pagsubok – pangkalikasan man o panlipunan.

Ang Kasunduang ito ng Pagkakaisa ay Pinagtitibay sa pamamagitan ng mga Lagda ng kinatawan ng mga samahang bayan at mga indibidwal na nagtitipon-tipon sa Araw na ito, Mayo 1, 2013.

xxx

Magkaisa Laban sa Demolisyon - KKD

MAGKAISA na para LABANAN ang DEMOLISYON!

Sa ika-15 ng Mayo ng taong ito, matapos manalo’t maproklama ang mga pulitikong tinulungan nating mailuklok sa pwesto ay magsisimula nang pagtulung-tulungan ng City Hall, mga ahensyang gaya ng DILG, PNP, MMDA, DPWH, NAPC at NHA ang gibaan sa mga tahanan ng mga maralitang nakatira sa waterways (tabing-ilog, ilalim ng tulay, at tabing-estero). Target nila sa unang buhos ng demolisyon ay ang apat na malalaking ilog at apat na estero, ito ay ang mga ilog ng San Juan, Pasig, Tullahan, Manggahan floodway at mga esterong Maricaban, Tripa de Galina, Maypajo at Sunog Apog. Humigit-kumulang 20,000 pamilyang nakakalat sa labing-isang lungsod sa Metro Manila at ang mga bayan ng Cainta at Taytay sa Rizal ang maapektuhan. Ito na ang pinakamalawak na proyektong demolisyon na tatangkain sa ilalim ng gobyernong Aquino na nagmalaking tayo ang “BOSS” nito. 

Noong nabubuhay pa si Sec. Jesse Robredo ng DILG, mahigpit niyang tinutukan ang pagpapaunlad ng mga komunidad ng maralita kung kaya’t walang naganap na demolisyon sa mga danger zone o sa mga lupaing pag-aari ng gobyerno. Sa ilalim ng kanyang pamumuno, binuo nito at ng mga lider-maralita ang tinatawag na “peoples’ proposal” na kung saan ay kabahagi ang buong komunidad sa pagbubuo sa plano ng permanenteng tirahan ng mga maralita. Naging pleksible ang ahensya sa kagustuhan ng mga maralita at kadalasa’y paborable ito sa kanila. 

Sentral sa “peoples’ proposal” ay ang kahilingan ng mga pamilyang apektado na manatili o malapit sa dati nilang tinitirahan para hindi ito malayo sa lugar ng hanapbuhay at paaralan ng mga bata. Ang tawag dito ay ang in-city at on-site development na magkakahugis sa pamamagitan ng pagtatayo ng mga medium-rise buildings o MRBs.

Ang lahat ng mga nasimulang maganda’t produktibong relasyon sa pagitan ng DILG at ng mga komunidad ng maralita ay gumuho at naglahong parang mga bula mula noong mapwesto sa DILG si Secretary Mar Roxas. Bigla na lamang itong nag-anunsyo noong Enero na hanggang sa ika-15 na lang ng Mayo maaring manirahan sa mga waterways ang mga maralita at ito ay kanila nang gigibain. 

Dahil sa biglaang anunsyong ito, halos walang makapaniwala na matutuloy nga ang demolisyon dahil halos kakaunti pa lamang sa mga “peoples’ proposal” ang umuusad habang ang napakalaking mayorya ng mahigit kumulang 20,000 pamilya ay walang kaalam-alam sa proyekto at mga napagkasunduan kay Sec. Robredo.

Sa loob na lamang nang natitirang dalawang buwan, iilan lamang sa atin ang mabibiyayaan ng naka-stand by na relokasyon na malapit sa ating kasalukuyang tinitirhan. Ang halos 90% sa atin ay itatambak ng gobyerno sa relocation sites nito sa mga bundok ng Tanay o Baras sa Rizal, habang ang iba naman ay dadalhin sa ‘mga bundok ng San Jose del Monte o Bocaue sa Bulacan at ang iba nama’y sa Trece Martires sa Cavite. 

Kung saan man lupalop tayo itapon ng gobyerno ay hindi naman nagkakalayo ang ating mga magiging kalagayan. Sa napakahabang panahon, milyon-milyon na sa ating mga kababayan ang sinalaula bago sa atin. Sapagkat dinala sila sa mga lugar na imbes na ilayo sa kapahamakan ay lalo pang naging impyerno ang mga buhay ng mga ito. Nariyan ang karanasan sa Montalban na rumaragasang putik ang tumama sa kanilang mga bahay, ang karanasan ng mga taga-Calauan, Laguna na wala silang tubig, kuryente, aspaltadong kalsado, poso negro, tinipid at minadali ang pagkakagawa ng kanilang mga bahay. Habang ang mga nalipat sa San Jose del Monte ay walang makuhang hanapbuhay dahil hindi naman maunlad ang lugar na pinagdalhan sa kanila. 

Dahil sa malawakang panlalansi at pagpapaasa ng gobyernong nagpapanggap na makamasa, hindi malayong isipin na ang totoong plano ng gobyerno ay hindi ang “peoples’ proposal” na kung saan tayo ang masusunod kundi ang off-site na pabahay ng NHA sa iba’t ibang danger zone, malayo sa ating pinagkukunan ng kabuhayan, malayo sa mga paaralan ng ating mga anak, malayo sa pampublikong serbisyo gaya ng mga klinik at ospital at iba pang batayang pangangailangan natin gaya ng kuryente, tubig at signal ng cellphone.

Ang tiyak din tayo ay kung mawawalan tayo ng kabuhayan, silang mga bwitreng korap sa mga ahensyang nabanggit naman ang kikita sa pamamagitan ng mga kontrata nila sa iba’t ibang developer ng low cost housing. 

Kahit kailan hindi natin hinangad ang gulo sa mga buhay natin mas lalo pa’t madadamay ang ating mga anak. Pero sa ginagawang panlalansi at pambubusabos ng gobyerno sa atin, dinamay na nila ang lahat ng malapit sa atin, hindi na nila tayo binigyan ng kahit na sapat na panahon man lang para paghandaan ang kanilang proyekto. 

Kailangan na nating magsama-sama para palakasin ang ating tinig para mayanig sila sa laki ng ating bilang, kailangan nating magkaisa at maging organisado kundi magpapatuloy lamang ang panlalansi sa atin. Wala nang mas pinaka-epektibong armas ang maralita sa panahon na ito kundi ang kanyang boto. Nararapat lang na ipagkait natin ang ating suporta sa mga kumakandidato mula Senador hanggang Konsehal na may madugong rekord ng pagpapalayas sa mga maralita, habang susuportahan naman natin ang mga nakakatulong sa usapin ng katiyakan sa paninirahan.

Kailangan natin lumaban para sa katiyakan sa paninirahan, para sa ligtas, disente at abot-kayang relokasyon, para sa serbisyong panlipunan, para sa ating pamilya. Kailangan natin silang singilin at usigin para hindi na nila ito tangkain sa iba pang pamilya’t komunidad. Walang magtatanggol sa ating sariling tahanan kundi tayo mismo.

WALANG DEMOLISYON HANGGA’T HINDI NAAAYON SA PEOPLES’ PROPOSAL!

ON-SITE, IN-CITY RELOCATION, IPAGLABAN!

Koalisyon Kontra Demolisyon (KKD)

KPML-NCRR, AGOM, Manila Urban Poor Alliance, 

SM-ZOTO, Alyansa ng Maralita-QC, Partido Lakas ng Masa (PLM)

SANLAKAS Party-list